Dortlog

Marco Borsato – onze Marco – is failliet. Dit is geen nieuws, dat moge duidelijk zijn. Wat ik wel interessant vind, is hoe Marco hiermee is omgegaan. En dat bedoel ik vooral op PR gebied. Een paar weken geleden bereikte het nieuws dat het niet zo goed zou gaan met de Entertainment Group onze oren en dinsdag 22 september j.l. is het doek dan ook officieel gevallen voor Marco en de zijne. Op het moment dat bekend werd dat Marco failliet zou gaan is de PR machine gaan draaien.

We begonnen natuurlijk met de ontroerende persconferentie die Marco op de verjaardag van zijn zoontje in Paradiso gaf. Hij liet de tranen rollen, waar de media natuurlijk van smulden. Dit was precies de bedoeling, want voor we het wisten beheerste Marco Borsato ons leven. We konden de tv niet aanzetten of Marco was erop te zien. Kranten stonden er vol van, elk journaal liet een stukje van de persconferentie zien, De Wereld Draait Door maakte een special en hij schoof hoogstpersoonlijk aan bij Pauw & Witteman.

Wat ik hier zo geniaal aan vind, is dat wij Nederlanders door deze berichtgeving en de hoeveelheid publiciteit medelijden hebben gekregen met Marco. Denken wij “Jij sufferd, waarom heb je al je spaargeld in dat bedrijf gestopt? Dit is je eigen schuld!”? Ik denk het niet, wij denken “Die arme Marco, het zit hem ook niet mee…”. Zijn liedjes worden weer gedraaid in afleveringen van GTST en zijn benefiet concert was binnen het uur uitverkocht. En dat is precies waar ik hem de credits voor wil geven. Hij heeft deze crisis aangegrepen en er zijn draai aan gegeven. Het is een soap geworden en hij is het slachtoffer van hogere machten. En wij sympathiseren met hem.

De bewuste persconferentie