Als opvolging van het eerste deel, ga ik vandaag in op het begrip ‘Merkambassadeurs’. Ook dit tweede deel kun je downloaden als PDF, via deze link.
Merken en hun marketeers zijn niet langer alleen de baas over hun eigen merk. Het zijn voor een groot deel de consumenten die bepalen wat een merk doet en die zich het merk ‘eigen’ maken. (Wipperfürth, 2005) Dit is natuurlijk wel erg kort door de bocht, maar er is wel duidelijk te zien dat merken die hun merk ‘los durven te laten’ een sterke band krijgen met de consument. (Wipperfürth, 2005) Het merk is namelijk ook een beetje van de consument. In dit hoofdstuk wordt gekeken naar de begrippen Merkambassadeurs en Influencers en wat de correlatie en verschillen tussen beiden zijn.
Merkambassadeurs
Er zijn een hoop definities van het begrip merkambassadeurs in omloop. Of het nou een bekend persoon betreft, of een enthousiaste fan van het merk, een gangbare definitie luidt als volgt:
Anyone that carries the brand image in a positive way and spreads that message out to the public.
(Business Motives, 2010)
Als afsluiter van mijn studie Reclame Marketing & Communicatie heb ik een scriptie geschreven over Merkambassadeurs. Dit was een merkspecifiek onderzoek (voor Bacardi) en heb dit onderzoek uitgevoerd in opdracht van het mooie bureau Fitzroy. Naar eigen zeggen is Fitzroy een “activatiebureau”, waarin strategie een sleutelrol speelt binnen de campagnes, met als motto:
It is not the strongest of brands that survives, nor the most intelligent. It is the one most adaptable to change.
Dit onderzoek is zoals gezegd specifiek gericht op het merk Bacardi, maar bevat ook een hoop generieke elementen. Deze onderdelen licht ik in 4 delen uit en plaats deze wekelijks op dit blog. Als je interesse hebt om het gehele rapport te lezen, dan is dit uiteraard ook mogelijk. Neem dan even contact met me op (@dortland). Vind je het prettiger om dit hoofdstuk in PDF vorm te lezen? Klik hier om deze te downloaden.
Vandaag ben ik voor een moeilijke keuze komen te staan. Na twee lange jaren verslaafd te zijn geweest aan mijn iPhone 3GS vond ik het tijd om T-Mobile gedag te zeggen en voor een sim-only abonnement te gaan bij Telfort. Want ja: “Mijn iPhone kan heus nog wel een jaartje mee!” Nog geen week na de overgang van T-Mobile naar Telfort gebeurt het dan toch. Mijn iPhone heeft het begeven. Nou ja. De speakers hebben het begeven. Dit is toch niet zo erg zou je denken? Nou.. Dit brengt mij op de volgende vraag. Wat is tegenwoordig de meest belangrijke functie van de Telefoon??
Ik maak er geen geheim van dat ik het leuk vind om te schrijven en dus ook om te bloggen. Doe het alleen te weinig en dat is wel jammer. Daarom werd ik ook getriggerd toen ik het boek van @ejpfauth tegenkwam: Sex, Blogs & Rock ‘n Roll. Na het doorspitten van zijn weblog Dutch Problogger heb ik hem dan ook op mijn Bol.com verlanglijstje gezet en kreeg hem vorige week binnen. Het heeft me slechts een paar treinreisjes naar Amsterdam gekost om het boek vandaag na de laatste pagina dicht te slaan.
Terwijl ik aan aan het werk ben bij Fitzroy krijg ik een artikel doorgestuurd wat Danny Oosterveer heeft geschreven op Marketingfacts. We worden moe van social media. Mensen gebruiken hun favoriete social media minder dan ze voorheen deden. Is dit zo? Worden we social media moe?
Als ik naar mezelf kijk, ben ik net een klein kind. Altijd gefascineerd door nieuwe dingen. Maar zoals ik vroeger al deed met mijn speelgoed, doe ik dat nu met onder andere social media. Zie wat nieuws, moet het hebben. Gebruik het een week en dan blijft het in de hoek van mijn kamer liggen. Of in de hoek van mijn iPhone in dit geval. En dan kwam ik na een lange tijd weer ergens een vergeten stuk speelgoed tegen en dan was het weer alsof ik het voor het eerst vast had.
Via mijn inmiddels ex-collega’s bij Fitzroy kwam ik terecht bij dit geweldige kickstarter project. Een opzetstuk voor de iPhone 4 wat het mogelijk maakt om 360º te filmen. Heel erg tof!
Dames en heren. Komt dat zien, komt dat zien! Als je ook maar iets hebt met nieuwe media, dan wist je het al, maar pas is het langverwachte social network van Google gelanceerd: Google+. Deze “Facebook-killer” is dan ook een veel besproken onderwerp in het landschap der nieuwe media. Ik stond er een beetje sceptisch tegenover toen ik er voor de eerste keer over hoorde. Maar vandaag ben ik er even iets verder in gedoken en moet zeggen; er zit toch wel erg veel potentieel in dit nieuwe platform! In deze post deel ik mijn eerste bevindingen met het social network.
Waarom Google+?
De vraag die ik mezelf stelde toen ik voor de eerste keer inlogde op Google+ was: wat is het voordel ten opzichte van Facebook, waar inmiddels heel Hyves verlatend Nederland zijn honger naar sociale contacten en het verzamelen van likes op hun nieuwe profiel foto probeert te stillen? Nou, dat is wat mij betreft de gehele opzet van dit nieuwe netwerk. Waar je vrienden op Facebook zich verzamelen in 1 grote pool van ongeorganiseerde contacten, is Google+ opgebouwd uit Circles.Dit wil zeggen: je maakt kringen met contacten, die je selecteert op het moment dat je iets wil delen. Met mijn collega’s wil ik hele andere informatie delen dan met mijn vrienden met wie ik tot in de late uurtjes de meest bizarre avonturen beleef. Het liefst wil ik alle foto’s waar mijn beste vrienden laveloos in slaap zijn gevallen met hun hoofd op de met bier doordrenkte bar. Maar dit mag natuurlijk niet iedereen zien. Oplossoing: Circles.
Oké en nou is het genoeg. Nu moet ik mijn frustratie delen. Gisteren zat ik voor de TV. Toen kwam ie weer voorbij. Die ene commercial die het bloed onder mijn nagels vandaan haalt. Die ene die ervoor zorgt dat ik me ervoor schaam dat ik wel eens de KFC binnen ben gelopen. Die ene die ervoor zorgt dat ik vanaf nu nooit meer gefrituurde kip zal eten. Iedere keer als ik deze commercial voorbij zie komen, krijg ik de neiging om iemand iets aan te doen. Desnoods mezelf.
Goed goed. Dat zal ik niet zo snel doen, maar het irritatie gehalte van deze reclame is zo hoog, dat ik me niet voor kan stellen dat dit het gewenste resultaat is. Ben ik de enige die onpasselijk word bij het zien van deze beelden?
Dat Mark Zuckerberg overkomt als een betweterig eigenwijs mannetje, ja dat wisten we op zich wel. Misschien waarderen we hem juist daarom. Hoe een inmiddels 26 jarige een wereldwijd sociaal netwerk opzet met inmiddels een gebruikersaantal van meer dan 500 miljoen actieve gebruikers en dan nog steeds op zijn blote voetjes door het kantoor heen wandelt. Ach dat valt te prijzen.
Daarentegen moest ik wel hard lachen toen ik las dat Mark laatst is geweigerd aan de deur van Bitterzoet in Amsterdam. Maar Mark laat zich niet zomaar weigeren hoor! Hij heeft direct opdracht gegeven om het Facebook account van Bitterzoet te laten verwijderen. Enerzijds een mooie actie: “Jij weigert mij? Ik weiger jullie!” Maar aan de andere kant laat je jezelf wel erg kennen. Ik zeg, laten we Bitterzoet weer even terug brengen naar de 5.000 fans die ze oorspronkelijk hadden: facebook.com/BitterzoetAmsterdam.
Welkom op de persoonlijke weblog van Laurens Dortland. In Oktober 2011 heb ik mijn studie Reclame, Marketing & Communicatie afgerond en werk op dit moment als Projectmanager bij INDG. Op dit blog deel ik zowel privé- als vak gerelateerde dingen. Ik schrijf hier eigenlijk alles wat me bezighoud en wat ik leuk vind. Enjoy!
